Uwalniana z plytek tromhokinaza

Uwalniana z płytek tromhokinaza Posiada jednak zdolność zobojętniania działania antytromhiny, tzn. rozbijania związku powstałego z połączenia antytrombiny, białka i trombiny. Po rozbiciu tego związku krew może krzepnąć, a występuje to wtedy, gdy płytki krwi rozpadają się i uwalniają trombokinazę. Drugim ciałem zmniejszającym krzepliwość krwi jest heparyna. W myśl nowszych poglądów wytwarza się ona w ziarnistościach komórek zasadochłonnych układu siateczkowo-śródbłonkowego i magazynuje się w wątrobie. Continue reading “Uwalniana z plytek tromhokinaza”

Powrót do prawidlowej zawartosci krwinek czerwonych

Jeżeli wskutek krwotoku zdolność czynnościowa szpiku zostanie upośledzona, to wytwarzanie krwinek czerwonych będzie wolniejsze. Powrót do prawidłowej zawartości krwinek czerwonych w l mm krwi przy wydolnym szpiku występuje zwykle po 2-3 tygodniach od chwili krwotoku. O zwiększonej czynności szpiku po krwotoku świadczy zjawienie się we krwi krążącej młodych postaci krwinek czerwonych, jak normoblastów, retikulocytów i wielobarwnych krwinek. Dowodem zwiększonej czynności szpiku jest również to, że szpik zawierający tłuszcz, tam żółty zamienia się na czynny krwiotwórczo szpik czerwony. Zawartość hemoglobiny we krwi w przypadkach krwotoków narasta najwolniej. Continue reading “Powrót do prawidlowej zawartosci krwinek czerwonych”

Liczba limfocytów i monocytów spada

Liczba limfocytów i monocytów spada. Jeżeli liczba krwinek białych jest duża, to zjawiają się we krwi mielocyty i promielocyty, niekiedy zaś mielohlasty. Liczba płytek we krwi obwodowej jest w zasadzie prawidłowa, może jednak być znacznie wyższa stwierdza się wtedy we krwi megatrombocyty i bardzo rzadko megakariocyty. Obraz krwi obwodowej przemawia za wzmożoną czynnością szpiku z prawidłowym tworzeniem się elementów morfotycznych. Liczne są poglądy na etiologię powstawania czerwienicy pierwotnej, jednak Prawdziwej przyczyny powstawania tej choroby jeszcze dziś nie znamy. Continue reading “Liczba limfocytów i monocytów spada”

Liczba krwinek bialych w 1 mm

Uszkodzeniu ulega również część leukoblastyczna szpiku, w przypadkach zaś ciężkich część płytkowa. Występuje wtedy obraz całkowitej niewydolności szpiku. W przypadkach lżejszych szpik wykazuje cechy podrażnienia, w związku, z czym, zjawiają się we krwi krążącej jądrzaste krwinki czerwone, mikrocyty i makrocyty, krwinki wielobarwliwe oraz retikulocyty. W krwinkach spada zawartość hemoglobiny i wskaźnik hemoglobinowy jest mniejszy od jedności. Liczba krwinek białych w 1 mm zwiększa się dotyczy to krwinek obojętnochłonnych, wśród których występują postacie młode. Continue reading “Liczba krwinek bialych w 1 mm”

Niedokrwistosc z powodu zatrucia jadami

Niedokrwistość z powodu zatrucia jadami można łatwo wywołać przez zastosowanie arsenowodorli. Arsenowodór przechodząc do krwi z powietrzem oddechowym wywołuje hemolizę krwinek krążących i przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi, co nadaje mu barwę czerwoną. Powstaje wtedy hemoglobinuria i część hemoglobiny zostaje wydalona z moczem. Część jednak pozostaje i przechodzi w bilirubinę, w związku, z czym wątroba wytwarza więcej żółci niż normalnie. Zwiększone wytwarzanie bilirubiny powoduje nadmierne nagromadzenie jej we krwi i żółtaczkę. Continue reading “Niedokrwistosc z powodu zatrucia jadami”

Przewlekła Bruceloza śledziony

86-letni mężczyzna w stanie Minnesota miał gorączkę i duszność. Jego fizyczne badanie nie było niczym nadzwyczajnym. Jego historia medyczna była godna uwagi z powodu samoograniczającej się choroby przebiegającej z gorączką, której towarzyszyły nocne poty i utrata masy ciała wynosząca 23 kg (50 funtów), która wystąpiła w czasie, kiedy w późnych latach 20. i pracował w rzeźniach dokonujących uboju. Continue reading “Przewlekła Bruceloza śledziony”

Złamanie rzepki

W szpitalu pojawiła się 9-letnia dziewczynka z bólem kolana i niezdolnością do rozciągnięcia nogi po upadku na zgiętym prawym kolanie podczas skoków na trampolinie. Badanie fizykalne wykazało przesunięcie rzepki, a zdjęcie rentgenowskie wykazało złamanie rzepki na dolnym biegunie. Złamania te występują prawie wyłącznie u dzieci, zanim rzepka w pełni kostnieje i zwykle pojawiają się w odpowiedzi na nacisk przymusowego obciążenia na zgięte kolano; większość obejmuje niższy biegun rzepki. Złamanie może być trudne do zaobserwowania na zdjęciu radiologicznym, zwłaszcza gdy fragment kości wyrostka jest mały lub nieobecny. Continue reading “Złamanie rzepki”

Pęknięcie macicy

33-letnia kobieta została zatrzymana w szpitalu w 22 tygodniu ciąży z dużą przepukliną worka owodniowego w lewej ścianie macicy, wykrytą rutynową ultrasonografią. Miała wcześniejszych 5 cięć cesarskich poprzez poprzeczne nacięcie dolnego segmentu macicy i brak wcześniejszych dostaw pochwowych. Rezonans magnetyczny ujawnił 2,5-centymetrowe pęknięcie lewej ściany macicy (strzałki) i duży amniocele mierzący 19 cm na 12 cm na 9 cm i zawierający nogi płodu. Pacjentka i jej partnerka zostali poinformowani o potencjalnym ryzyku związanym z tymi odkryciami, w tym z całkowitym pęknięciem macicy, akcentem łożyska, histerektomią i porodem przedwczesnym. Continue reading “Pęknięcie macicy”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc czesc 4

Współczynniki zagrożenia i przedziały ufności zostały oszacowane przy użyciu stratyfikowanego modelu proporcjonalnego hazardu Coxa. Krzywe przeżycia i wskaźniki oszacowano za pomocą metody Kaplana-Meiera. Współczynniki obiektywnej odpowiedzi zostały porównane z użyciem rozwarstwionego, dwustronnego testu Cochrana-Mantela-Haenszela. Korzyści niekonwencjonalne (tj. Zmniejszenie wielkości lub liczby [lub obu] docelowych zmian z równoczesnym pojawieniem się nowych zmian lub początkowej progresji, po którym następuje zmniejszenie guza lub brak dalszych progresji dla co najmniej dwóch ocen guza) u pacjentów leczonych poza początkową progresją nie było uwzględnione w analizach opartych na odpowiedziach (obiektywna stopa odpowiedzi lub czas przeżycia bez progresji). Wcześniejsze analizy podgrup przeprowadzono dla całkowitego przeżycia, odsetka obiektywnych odpowiedzi i przeżycia bez progresji w celu oceny spójności efektów leczenia w podgrupach pacjentów. Wszystkie wcześniej określone analizy przeżycia w podgrupach, w tym nieskalinowane współczynniki ryzyka i 95% przedziały ufności, zostały przedstawione w dodatkowym dodatku. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc czesc 4”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 7

Ogółem 71 pacjentów z grupy niwolumabu (24%) kontynuowało leczenie po początkowym postępie, z których 16 (23%) miało niekonwencjonalny schemat korzyści. Charakterystykę pacjentów leczonych po progresji choroby, w tym zmiany masy guza w czasie, przedstawiono na rysunku S6 i w tabeli S4 w dodatkowym dodatku.
Wyrażenie PD-L1
Spośród 582 pacjentów poddanych randomizacji 455 (78%) miało wymierną ekspresję PD-L1. Stawki ekspresji PD-L1 były zrównoważone między dwiema grupami (Tabela W czasie analizy pośredniej test interakcji sugerował silne predykcyjne powiązanie ekspresji PD-L1 i wyniku klinicznego na wszystkich poziomach ekspresji dla wszystkich punktów końcowych skuteczności (Tabela
Niwolumab wiązał się z dłuższym całkowitym przeżyciem i czasem przeżycia bez progresji (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym) i wyższymi odsetkami obiektywnych odpowiedzi (tabela S5 w dodatkowym dodatku) niż docetakselem na wcześniej określonych poziomach ekspresji PD-L1 1% lub wyższych, 5% lub więcej i 10% lub więcej. Przeżycie bez progresji we wszystkich uprzednio zdefiniowanych podgrupach PD-L1, na podstawie danych z blokady bazy danych dla celów analizy pośredniej, przedstawiono na rysunku S8A w dodatkowym dodatku. Całkowity czas przeżycia zgodnie z poziomem ekspresji PD-L1, na podstawie danych z 2 lipca 2015 r., Blokady bazy danych, pokazano na rysunku S8B w Dodatku uzupełniającym; różnica w całkowitym przeżyciu między dwiema grupami badawczymi wśród pacjentów, których nowotwory wyrażały PD-L1 była wciąż widoczna po dodatkowym okresie obserwacji. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 7”