Krwinki czerwone ogladane pod mikroskopem

Krwinki czerwone oglądane pod mikroskopem wykazuj ą w niedokrwistościach różne zmiany morfologiczne. Występują krwinki kształtu pierścieniowego wskutek zmniejszenia się ilości hemoglobiny w bardziej cienkiej, środkowej części krwinki czerwonej. Proces tego widzimy krwinki o różnych wymiarach, jak tzw. mikrocyty i makrocyty anicytoza. Widzimy również krwinki o nieprawidłowych postaciach, gruszkowate, maczugowate, morwowate i inne zjawisko to nazywa się wielokształtnością, czyli poikilocytozą. Continue reading “Krwinki czerwone ogladane pod mikroskopem”

Patologiczne postacie krwinek czerwonych

Patologiczne postacie krwinek czerwonych znajdują się we krwi obwodowej w większej lub mniejszej ilości, w zależności od stopnia i charakteru niedokrwistości. W pewnych niedokrwistościach we krwi znajdują się krwinki czerwone odbiegające znacznie swoim kształtem od prawidłowych. Są to krwinki, które występują zarówno we krwi obwodowej, jak i w szpiku. Do tych nieprawidłowych postaci należą drepanocyty, czyli krwinki o kształcie sierpowatym, owalocyty, to jest krwinki o kształcie owalnym oraz sferocyty, czyli krwinki kuliste. Prócz zmian w liczbie i wyglądzie krwinek czerwonych oraz w zawartości hemoglobiny występują we krwi jeszcze zmiany w liczbie krwinek białych i płytek oraz zmiany w składzie i właściwościach fizyko-chemicznych osocza. Continue reading “Patologiczne postacie krwinek czerwonych”

Czynniki etiologiczne

Czynniki etiologiczne można ująć w grupy w zależności od wpływu ich na krwinki krążące we krwi albo na czynność narządów krwiotwórczych. Tempka dzieli czynniki nadające różną patogenezę niedokrwistości na czynniki: 1. upośledzające sprawność czerwonego szpiku 2. działające wprost na krwinki czerwone krwi obwodowej 3. wywołujące nadmierną czynność hemolityczną układu siateczkowo-śródbłonkowego 4. Continue reading “Czynniki etiologiczne”

Liczba krwinek czerwonych we krwi obwodowej spada gwaltownie do l miliona w 1 mm3

Liczba krwinek czerwonych we krwi obwodowej spada gwałtownie do l miliona w 1 mm3, a nawet niżej, z wystąpieniem megalocytozy, jako zasadniczego objawu odczynu megalocytowego szpiku, a dalej anizocytozy, poikilocytozy oraz dużej retikulocytozy. Liczba krwinek czerwonych jądrzastych wynosi od 3 do 5%, a nieraz więcej. Liczba krwinek białych jest znacznie zwiększona przeważają granulocyty obojętnochłonne, zwłaszcza postacie młode. Zmiany w szpiku świadczą o jego nadczynności wskutek podrażnienia jadem bakteryjnym, przy czym najbardziej podrażniona jest część erytroblastyczna szpiku, która przerasta. Krwinki młode szybko rozpadają się we krwi na skutek hemolizy. Continue reading “Liczba krwinek czerwonych we krwi obwodowej spada gwaltownie do l miliona w 1 mm3”

Odwracalne ostre niedokrwienie krezki

60-letni mężczyzna miał bóle brzucha i niedociśnienie. Niedawno miał zakrzepicę tętnicy krezkowej górnej, która wymagała rozległej resekcji dystalnego jelita czczego i jelita krętego. Jego poziom mleczanów w surowicy wynosił 2,6 mmol na litr (normalny zakres, 0,5 do 2,2), a jego poziom kreatyniny wynosił 1,6 mg na decylitr (140 ?mol na litr) w porównaniu z poziomem podstawowym 0,9 mg na decylitr (78 ?mol na litr) . Tomograf komputerowy wykazał rozszerzenie jelita cienkiego i przerzedzenie ściany jelita (panel A, strzałki), co sugeruje nawrót ostrego niedokrwienia krezkowego w pozostałym jelicie czczym. Continue reading “Odwracalne ostre niedokrwienie krezki”

Doswiadczalne upusty krwi u zwierzat

Doświadczalne upusty krwi u zwierząt wykazują, że królik szybko ginie przy stracie krwi mniejszej niż połowa ogólnej jej ilości. Psy natomiast, jak wykazał w naszym zakładzie Dryjski, wytrzymują nawet upust przewyższający 70% ogólnej masy krwi. Śmierć z krwotoku powstaje z powodu osłabienia czynności serca wprawdzie kompensacyjnie przyśpiesza ono swoją czynność i wykonuje większą pracę, lecz w związku z niedostatecznym dopływem do niego krwi kurczliwość włókien mięśnia sercowego ulega upośledzeniu. Spadek ciśnienia krwi z powodu zmniejszenia się ogólnej masy krwi krążącej nie sprzyja również krążeniu i w związku z tym przenoszenie tlenu do tkanek jest niedostateczne. Powstaje, więc głód tlenowy, który upośledza czynność ośrodków mózgowych, zwłaszcza w rdzeniu przedłużonym i doprowadza do ich porażenia. Continue reading “Doswiadczalne upusty krwi u zwierzat”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc cd

Wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji, śledzono postęp choroby, z wyjątkiem tych, którzy wycofali zgodę lub którzy stracili kontakt z chorymi. Odpowiedź guza oceniano za pomocą kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych, wersja 1.1, 11 w 9 tygodniu, a następnie co 6 tygodni, aż do progresji choroby. Bezpieczeństwo oceniono na podstawie oceny częstości występowania klinicznych zdarzeń niepożądanych i zmiennych laboratoryjnych, które oceniono zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych National Cancer Institute, wersja 4.0. Wybrane zdarzenia niepożądane (te z potencjalną przyczyną immunologiczną) zostały zgrupowane zgodnie z wcześniej określonymi kategoriami. Analizy wyników zgłaszanych przez pacjentów są w toku.
Analiza biomarkerów PD-L1
Ekspresję białka PD-L1 w guzie oceniano retrospektywnie w prospektywnych zebranych, wstępnych traktowaniu (archiwalnych lub niedawnych) próbkach z biopsji guza z użyciem zwalidowanego, zautomatyzowanego testu immunohistochemicznego (Dako North America), w którym użyto króliczego antyludzkiego przeciwciała PD-L1 (klon 28). -8, Epitomika). Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc cd”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 7

Ogółem 71 pacjentów z grupy niwolumabu (24%) kontynuowało leczenie po początkowym postępie, z których 16 (23%) miało niekonwencjonalny schemat korzyści. Charakterystykę pacjentów leczonych po progresji choroby, w tym zmiany masy guza w czasie, przedstawiono na rysunku S6 i w tabeli S4 w dodatkowym dodatku.
Wyrażenie PD-L1
Spośród 582 pacjentów poddanych randomizacji 455 (78%) miało wymierną ekspresję PD-L1. Stawki ekspresji PD-L1 były zrównoważone między dwiema grupami (Tabela W czasie analizy pośredniej test interakcji sugerował silne predykcyjne powiązanie ekspresji PD-L1 i wyniku klinicznego na wszystkich poziomach ekspresji dla wszystkich punktów końcowych skuteczności (Tabela
Niwolumab wiązał się z dłuższym całkowitym przeżyciem i czasem przeżycia bez progresji (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym) i wyższymi odsetkami obiektywnych odpowiedzi (tabela S5 w dodatkowym dodatku) niż docetakselem na wcześniej określonych poziomach ekspresji PD-L1 1% lub wyższych, 5% lub więcej i 10% lub więcej. Przeżycie bez progresji we wszystkich uprzednio zdefiniowanych podgrupach PD-L1, na podstawie danych z blokady bazy danych dla celów analizy pośredniej, przedstawiono na rysunku S8A w dodatkowym dodatku. Całkowity czas przeżycia zgodnie z poziomem ekspresji PD-L1, na podstawie danych z 2 lipca 2015 r., Blokady bazy danych, pokazano na rysunku S8B w Dodatku uzupełniającym; różnica w całkowitym przeżyciu między dwiema grupami badawczymi wśród pacjentów, których nowotwory wyrażały PD-L1 była wciąż widoczna po dodatkowym okresie obserwacji. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 7”

Zatrzymywanie vs. Kontynuacja aspiryny przed operacją tętnic wieńcowych

Większość pacjentów z chorobą niedokrwienną serca przyjmuje kwas acetylosalicylowy do pierwotnego lub wtórnego zapobiegania zawałowi mięśnia sercowego, udarowi i śmierci. Aspiryna stwarza ryzyko krwawienia u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, ale nie jest jasne, czy aspiryna powinna zostać zatrzymana przed operacją tętnic wieńcowych. Metody
Zastosowaliśmy model doświadczalny 2 na 2, aby losowo przypisać pacjentów, u których planowano poddać się operacji tętnic wieńcowych i byli narażeni na powikłania okołooperacyjne w celu uzyskania kwasu acetylosalicylowego lub placebo i kwasu traneksamowego lub placebo. Wyniki badania na aspirynę przedstawiono tutaj. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do otrzymywania 100 mg aspiryny lub dopasowanego placebo przed operacją. Pierwotnym rezultatem było połączenie powikłań śmierci i powikłań zakrzepowych (niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, udar, zatorowość płucna, niewydolność nerek lub zawał jelit) w ciągu 30 dni po operacji.
Wyniki
Wśród 5784 kwalifikujących się pacjentów zapisano 2100 osób; 1047 losowo przydzielono do grupy otrzymującej aspirynę, a 1053 – do placebo. Continue reading “Zatrzymywanie vs. Kontynuacja aspiryny przed operacją tętnic wieńcowych”

Wariacja kodująca ANGPTL4, LPL i SVEP1 oraz ryzyko choroby wieńcowej ad 7

Stwierdziliśmy, że mutacje powodujące utratę funkcji ANGPTL4 wiązały się z istotnie niższym poziomem triglicerydów (o 35% niższe niż u osób, które nie były nosicielami mutacji powodującej utratę funkcji), a także stwierdziliśmy, że te allele powodujące utratę funkcji były związane z 53% niższym ryzykiem choroby wieńcowej. Identyfikacja przez Deweya i wsp. 16 dodatkowych nosicieli mutacji ANGPTL4 unieczynniających, teraz opisanych w Journal, dostarcza dalszych dowodów na związek pomiędzy utratą funkcji ANGPTL4 i niższymi poziomami triglicerydów i zmniejszeniem ryzyka choroby wieńcowej. Rycina 2. Rycina 2. Warianty genetyczne wpływające na szlak lipazy lipoproteinowej i ryzyko choroby tętnic wieńcowych.Panel A pokazuje normalną fizjologiczną funkcję lipazy lipoproteinowej (LPL) i regulację LPL przez produkty genów ANGPTL4, APOC3 i APOA5. LPL, która jest transportowana i zakotwiczona do kapilarnych komórek śródbłonka przez białko GPIHBP1, normalnie hydrolizuje trójglicerydy obecne w krążących lipoproteinach i obniża poziom triglicerydów w osoczu. Continue reading “Wariacja kodująca ANGPTL4, LPL i SVEP1 oraz ryzyko choroby wieńcowej ad 7”