W razie grozby spiaczki podajemy natomiast insuline z nastepujaca mieszanka

W razie groźby śpiączki podajemy natomiast insulinę z następującą mieszanką: Natrii bicarb. 2,5, Laevulosi 10,0, Ag. dest. ad 50,0. Wstrzyknięcie wymienionych środków powtarzamy jeszcze na pół godziny przed zabiegiem oraz w dwie godziny po rozpoczęciu operacji; jeżeli zabieg nie został jeszcze do tego czasu ukończony, podajemy w dalszym ciągu 20 – 100 j. Continue reading “W razie grozby spiaczki podajemy natomiast insuline z nastepujaca mieszanka”

W dalszym przebiegu ustalamy dawkowanie insuliny na podstawie wysokosci poziomu cukru we krwi

Wieczorem tegoż dnia zlecamy jeszcze zrobienie wlewu doodbytniczego metodą kroplową z 1 litra 5 % roztworu cukru gronowego, a w pół godziny po rozpoczęciu kroplówki wstrzykujemy podskórnie 10 j. insuliny. W dalszym przebiegu ustalamy dawkowanie insuliny na podstawie wysokości poziomu cukru we krwi określanego co 3 – ,4 godziny metodą kolorymetryczną. Po operacji podajemy w ciągu dnia 100 – 150 g węglowodanów oraz białka – 1 g na każdy kilogram wagi ciała. Pozostałą liczbę kalorii pokrywamy tłuszczem. Continue reading “W dalszym przebiegu ustalamy dawkowanie insuliny na podstawie wysokosci poziomu cukru we krwi”

Fizjologia patologiczna

Fizjologia patologiczna ogarnia olbrzymi zakres wiedzy i opiera się na wielu naukach przyrodniczych. Toteż nie może ona obejść się bez współpracy z innymi gałęziami nauk przyrodniczych i lekarskich, jak fizyka, chemia, bakteriologia, histologia, anatomia patologiczna, a przede wszystkim fizjologia normalna i klinika. Fizjologia patologiczna za syntezą zjawisk chorobowych, stanowiąc niejako najistotniejszy dział wszystkich nauk lekarskich i może być uważana za prawdziwą naukę syntetyzującą medycyny, której wyniki mają wielkie znaczenie w zapobieganiu chorobom i ich zwalczaniu. Badanie chorób i mechanizmów ich powstawania nie odbywa się tylko na klinikach. Z pomocą klinice przychodzi fizjologia patologiczna, czyli patologia doświadczalna, która przenosi zagadnienia różnych chorób na zwierzęta, mając możność prowadzić nieskrępowanie doświadczenia i wywoływać u nich różne choroby. Continue reading “Fizjologia patologiczna”

Sledziona

Śledziona jest zwykle znacznie powiększona i przekrwiona, co jest wyrazem magazynowania się w niej nadmiernej ilości krwi krążącej w naczyniach. Choroba ta wywołuje szereg zaburzeń w narządach o charakterze nerwicy wegetatywnej. Zwiększenie się ilości krwi pochodzenia krwinkowego występuje często w chorobie nadciśnieniowej, stwardnieniu tętnic i w niektórych wrodzonych wadach, serca. Przebywanie na dużych wysokościach również prowadzi do zwiększenia się ilości krwi pochodzenia krwinkowego, gdyż niskie ciśnienie parcjalne tlenu jest bodźcem dla szpiku. Postać druga zwiększenia się ilości krwi w naczyniach jest związana z nagromadzeniem się w niej wody plethora hydraemica. Continue reading “Sledziona”

Granulocyty kwasochlonne

Granulocyty kwasochłonne i zasadochłonne znajdują się we krwi prawidłowej w bardzo skąpych ilościach. Kwasochłonnych jest zwykle od 1-4%, zasadochłonnych od 0,3-0,5 %. Wielką grupę krwinek w normalnej krwi stanowią limfocyty, których liczba wynosi 20-30 % wszystkich krwinek białych. Prócz tego występują we krwi normalnej monocyty w ilości 4-8 %. Ogólna liczba wszystkich krwinek białych wynosi średnio 6-8 tysięcy w l mm krwi, przy czym jako skrajne liczby zawarte jeszcze w granicach normalnych przyjmuje się 5 i 10 tysięcy. Continue reading “Granulocyty kwasochlonne”

Liczba krwinek czerwonych

Liczba krwinek czerwonych w tej sprawie chorobowej dochodzi do 7, 10, a nawet 13 i więcej milionów w 1 mm3 krwi, ogólna zaś masa krwi również wzrasta. Dla oceny tego stanu chorobowego posługujemy się wskaźnikiem hematokrytowym. W czerwienicy wskaźnik ten zwiększa się na skutek zwiększenia się objętości krwinek występuje wtedy zakłócenie stosunku objętości krwinek czerwonych do ilości osocza. Stosunek ten w warunkach prawidłowych wynosi u mężczyzn 44–48 %, u kobiet zaś 40L 44 % krwinek na 100 jednostek całkowitej masy krwi. W czerwienicy stwierdza się dużo krwinek młodych, co wskazuje, że szpik jest podrażniony i wytwarza krwinki czerwone w nadmiarze. Continue reading “Liczba krwinek czerwonych”

Zapalenie ucha środkowego

50-letni mężczyzna miał 6-miesięczną historię bólu, sporadycznego wycieku i postępującej utraty słuchu w obu uszach. Miał historię astmy, nawracającą chorobę zatok z polipami nosa i wrażliwość na aspirynę. Otoendoskopia ujawniła masy polipoidalne w zewnętrznych kanałach obu uszu. Masy wystawały od środkowych uszu przez błony bębenkowe i wiązały się z lepkim otorrem (panel A pokazuje prawe ucho). Continue reading “Zapalenie ucha środkowego”

Obrzęk potylicy

13-letnia dziewczynka miała powoli powiększający się, bolesny obrzęk skóry głowy, który został zauważony 3 tygodnie wcześniej. Otrzymała kilka dawek doustnych antybiotyków ponieważ podejrzewano u niej bakteryjne zapalenie mieszków włosowych i zapalenia tkanki łącznej, bez poprawy. Podczas badania stwierdzono rumieniowaty, łagodny, podmokły obrzęk pokrywający jej potylicę. Uszkodzenie było nabijane krostami i wiązało się z serozawicznym wydzielaniem i łysieniem. Continue reading “Obrzęk potylicy”

Wirus raka płaskonabłonkowego towarzyszący wirusowi brodawkowatemu

68-letni mężczyzna zaprezentował masę po lewej stronie szyi. Nie miał historii używania tytoniu i pił jeden lub dwa napoje alkoholowe tygodniowo. Wykonano biopsję masy, a badanie histopatologiczne ujawniło raka płaskonabłonkowego, który wykazał obecność wirusa brodawczaka ludzkiego i nadekspresję p16, produktu genu supresorowego guza. Giętka mysloskopia nasolaryngoskopowa wykazała masę egzofityczną na lewej podstawie języka i nagłośni. Continue reading “Wirus raka płaskonabłonkowego towarzyszący wirusowi brodawkowatemu”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad

Pacjenci ze stwierdzoną mutacją EGFR lub translokacją ALK mogli otrzymywać lub otrzymywać dodatkową linię leczenia inhibitorem kinazy tyrozynowej, a kontynuacja lub przejście na leczenie podtrzymujące pemetreksedem, bewacizumabem lub erlotynibem było dopuszczalne u wszystkich pacjentów. Pacjenci musieli mieć ukończone 18 lat lub więcej, mieć wynik w skali Cooperative Oncology Group (ECOG) na poziomie 0 lub (w skali od 0 do 5, z wyższymi liczbami wskazującymi na większą niepełnosprawność związaną z nowotworem; 0 oznacza brak objawów i łagodne objawy) i ma odpowiednią funkcję hematologiczną, wątrobową i nerek; pacjenci z przerzutami do ośrodkowego układu nerwowego byli uprawnieni, jeśli przerzuty były leczone i były stabilne. Tkanka nowotworowa uzyskana przed leczeniem była wymagana do stosowania w analizie biomarkerów, ale nie była stosowana do selekcji pacjentów. Kryteriami wykluczającymi były: choroba autoimmunologiczna, objawowa śródmiąższowa choroba płuc, ogólnoustrojowa immunosupresja, wcześniejsze leczenie stymulującymi układ odpornościowy środkami przeciwnowotworowymi, w tym środki skierowane na punkt kontrolny, i wcześniejsze zastosowanie docetakselu. Pełne kryteria kwalifikowalności podano w protokole badania, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.
Projekt badania i leczenia
Od listopada 2012 r. Do grudnia 2013 r. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad”