Liczba krwinek bialych w 1 mm

Uszkodzeniu ulega również część leukoblastyczna szpiku, w przypadkach zaś ciężkich część płytkowa. Występuje wtedy obraz całkowitej niewydolności szpiku. W przypadkach lżejszych szpik wykazuje cechy podrażnienia, w związku, z czym, zjawiają się we krwi krążącej jądrzaste krwinki czerwone, mikrocyty i makrocyty, krwinki wielobarwliwe oraz retikulocyty. W krwinkach spada zawartość hemoglobiny i wskaźnik hemoglobinowy jest mniejszy od jedności. Liczba krwinek białych w 1 mm zwiększa się dotyczy to krwinek obojętnochłonnych, wśród których występują postacie młode. Continue reading “Liczba krwinek bialych w 1 mm”

Przewlekła Bruceloza śledziony

86-letni mężczyzna w stanie Minnesota miał gorączkę i duszność. Jego fizyczne badanie nie było niczym nadzwyczajnym. Jego historia medyczna była godna uwagi z powodu samoograniczającej się choroby przebiegającej z gorączką, której towarzyszyły nocne poty i utrata masy ciała wynosząca 23 kg (50 funtów), która wystąpiła w czasie, kiedy w późnych latach 20. i pracował w rzeźniach dokonujących uboju. Continue reading “Przewlekła Bruceloza śledziony”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc cd

Wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji, śledzono postęp choroby, z wyjątkiem tych, którzy wycofali zgodę lub którzy stracili kontakt z chorymi. Odpowiedź guza oceniano za pomocą kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych, wersja 1.1, 11 w 9 tygodniu, a następnie co 6 tygodni, aż do progresji choroby. Bezpieczeństwo oceniono na podstawie oceny częstości występowania klinicznych zdarzeń niepożądanych i zmiennych laboratoryjnych, które oceniono zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych National Cancer Institute, wersja 4.0. Wybrane zdarzenia niepożądane (te z potencjalną przyczyną immunologiczną) zostały zgrupowane zgodnie z wcześniej określonymi kategoriami. Analizy wyników zgłaszanych przez pacjentów są w toku.
Analiza biomarkerów PD-L1
Ekspresję białka PD-L1 w guzie oceniano retrospektywnie w prospektywnych zebranych, wstępnych traktowaniu (archiwalnych lub niedawnych) próbkach z biopsji guza z użyciem zwalidowanego, zautomatyzowanego testu immunohistochemicznego (Dako North America), w którym użyto króliczego antyludzkiego przeciwciała PD-L1 (klon 28). -8, Epitomika). Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc cd”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 9

W sumie 22 z 290 pacjentów (8%) losowo przydzielonych do grupy otrzymującej docetaksel nigdy nie było leczonych; jednakże u tych pacjentów obserwowano całkowite przeżycie, a wpływ na ogólne wyniki był minimalny. Korzyści z niwolumabu znalazły dalsze odzwierciedlenie w znacznie wyższym odsetku obiektywnych odpowiedzi w porównaniu z docetakselem (19% w porównaniu z 12%) i znacznie lepszą trwałością odpowiedzi (mediana, 17,2 miesięcy w porównaniu z 5,6 miesiąca). Czas trwania odpowiedzi na niwolumab jest dłuższy niż w przypadku innych opcji leczenia u pacjentów, u których wystąpiła progresja choroby w trakcie lub po wcześniejszej chemioterapii dubletowej opartej na pochodnych platyny lub lekach celowanych. Niwolumab wiązał się ze znacznie dłuższym całkowitym czasem przeżycia i znacznie wyższym odsetkiem odpowiedzi niż docetakselem, ale nie dłuższym czasem przeżycia bez progresji. Stwierdzono skrzyżowanie krzywych przeżycia wolnego od progresji, z czasem przeżycia bez progresji wynoszącym 19% na rok, w porównaniu z 8% z docetakselem, co świadczy o opóźnieniu korzyści z niwolumabem, który może być typowy dla immunoterapii. Liczniejszy niższy średni czas przeżycia bez progresji, obserwowany po podaniu niwolumabu, nie wynika z nieskuteczności, ponieważ podane tu mediana czasu przeżycia wolnego od progresji jest zgodne z obserwowanym w innym badaniu niwolumabu10. Jednak może to być częściowo wyjaśnione przez wyższą medianę. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 9”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 6

Wyniki oceny sprawności ECOG mieszczą się w zakresie od 0 do 5, przy czym wyższe liczby wskazują na większą niepełnosprawność; wynik 0 oznacza brak objawów i łagodne objawy. Podgrupa pacjentów z wynikiem oceny sprawności ECOG na poziomie obejmowała pacjenta z grupy docetakselu, który uzyskał punkt w badaniu przesiewowym, który spełniał kryteria kwalifikacyjne, ale jego wynik pogorszył się po randomizacji z powodu wysięku stopnia 3. w stopie. W 1. dniu leczenia jego wynik ECOG na poziomie sprawności wynosił 3. Ten pacjent został uwzględniony w naszych analizach, ponieważ przeszedł on randomizację i był częścią populacji, która miała zamiar leczyć. EGFR oznacza receptor naskórkowego czynnika wzrostu i homolog wirusa onkogenu szczura KRAS Kirsten. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 6”

Zatrzymywanie vs. Kontynuacja aspiryny przed operacją tętnic wieńcowych

Większość pacjentów z chorobą niedokrwienną serca przyjmuje kwas acetylosalicylowy do pierwotnego lub wtórnego zapobiegania zawałowi mięśnia sercowego, udarowi i śmierci. Aspiryna stwarza ryzyko krwawienia u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, ale nie jest jasne, czy aspiryna powinna zostać zatrzymana przed operacją tętnic wieńcowych. Metody
Zastosowaliśmy model doświadczalny 2 na 2, aby losowo przypisać pacjentów, u których planowano poddać się operacji tętnic wieńcowych i byli narażeni na powikłania okołooperacyjne w celu uzyskania kwasu acetylosalicylowego lub placebo i kwasu traneksamowego lub placebo. Wyniki badania na aspirynę przedstawiono tutaj. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do otrzymywania 100 mg aspiryny lub dopasowanego placebo przed operacją. Pierwotnym rezultatem było połączenie powikłań śmierci i powikłań zakrzepowych (niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego, udar, zatorowość płucna, niewydolność nerek lub zawał jelit) w ciągu 30 dni po operacji.
Wyniki
Wśród 5784 kwalifikujących się pacjentów zapisano 2100 osób; 1047 losowo przydzielono do grupy otrzymującej aspirynę, a 1053 – do placebo. Continue reading “Zatrzymywanie vs. Kontynuacja aspiryny przed operacją tętnic wieńcowych”

Zatrzymywanie vs. Kontynuacja aspiryny przed operacją tętnic wieńcowych ad 5

Minimalna różnica między grupami, którą można było wykryć przy 80% mocy, była o 24% niższa niż ryzyko względne i o 5,2 punktu procentowego niższe bezwzględne ryzyko dla aspiryny niż dla placebo. Komitet sterujący w związku z tym zdecydował się na przerwanie grupy aspiryny i przeprowadzenie ostatecznej analizy porównawczej aspiryny w porównaniu z placebo; ta decyzja została zatwierdzona przez komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo. Część naszego badania, która obejmuje kwas traneksamowy w porównaniu z placebo, kontynuuje ostateczny cel rejestracji i zostanie zgłoszona w późniejszym czasie. Liczba pacjentów w grupie przyjmującej aspirynę na zakończenie tej części badania wynosiła 2127 (ryc. 1).
Wszyscy pacjenci, którzy zostali losowo przydzieleni do grupy otrzymującej aspirynę lub placebo i którzy przeszli operację, byli uważani za tworzący populację, która ma zamiar leczyć, do wszystkich analiz pierwotnych i wtórnych. Analizę drugorzędowych i dychotomicznych wtórnych punktów końcowych przeprowadzono za pomocą regresji dwumianowej z logarytmicznym łączem; wyniki wyrażono jako wskaźniki ryzyka z 95% przedziałami ufności. Continue reading “Zatrzymywanie vs. Kontynuacja aspiryny przed operacją tętnic wieńcowych ad 5”

Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii

Powikłania po operacji kardiochirurgicznej są powszechne i prowadzą do znacznego wzrostu zachorowalności i umieralności. Metaanalizy małych randomizowanych badań sugerują, że okołooperacyjna terapia statynami może zapobiec niektórym z tych powikłań. Metody
Losowo przydzielono 1922 pacjentom rytmu zatokowego, którzy zostali zaplanowani na planową operację kardiochirurgiczną w celu zastosowania okołozabiegowej rozuwastatyny (w dawce 20 mg na dobę) lub placebo. Głównymi wynikami były pooperacyjne migotanie przedsionków w ciągu 5 dni po operacji, co oceniono za pomocą monitorowania elektrokardiograficznego metodą Holtera, a uszkodzenie mięśnia sercowego w ciągu 120 godzin po zabiegu, jak oceniono za pomocą seryjnych pomiarów stężenia troponiny I w sercu. Drugorzędne wyniki obejmowały główne zdarzenia niepożądane wewnątrzszpitalne, czas pobytu w szpitalu i oddział intensywnej opieki, funkcję lewej komory i nerek oraz biomarkery krwi.
Wyniki
Stężenia cholesterolu o niskiej gęstości lipoprotein i białka C-reaktywnego po zabiegu były niższe u pacjentów przypisanych rozuwastatynie niż w grupie placebo (p <0,001). Jednakże częstość pooperacyjnego migotania przedsionków nie różniła się istotnie między grupą rozuwastatyny i grupą placebo (odpowiednio 21,1% i 20,5%, iloraz szans 1,04, przedział ufności 95% [CI], 0,84 do 1,30, P = 0,72), nie było również obszaru pod krzywą uwalniania zwrotnego troponiny (102 ng x godzina na mililitr i 100 ng x godzina na mililitr, odpowiednio, różnica między grupami, 1%, 95% CI, -9 do 13, P = 0,80). Continue reading “Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii”

Wpływ pneumokokowej szczepionki koniugatowej na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych ad 7

Całkowita liczba testowanych izolatów wynosiła 147 w 1998 r., 191 w 1999 r., 179 w 2000 r., 154 w 2001 r., 161 w 2002 r., 155 w 2003 r., 119 w 2004 r. I 133 w 2005 r. W 2002 r. Tylko 160 ze 161 izolatów badano pod kątem wrażliwości na chloramfenikol. Nie stwierdzono znaczących ogólnych tendencji w odsetku izolatów niewrażliwych na penicylinę lub chloramfenikol (rysunek 2). Continue reading “Wpływ pneumokokowej szczepionki koniugatowej na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych ad 7”

Wpływ pneumokokowej szczepionki koniugatowej na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych

Po 2000 r. Wprowadzono w 2000 r. Inwazyjną chorobę pneumokokową u dzieci i dorosłych, po wprowadzeniu w 2000 r. Szczepionki skoniugowanej z pneumokokami w postaci heptawalentnej pneumokokowej (PCV7), ale jej wpływ na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych jest niejasny. Metody
Przeanalizowaliśmy trendy w pneumokokowym zapaleniu opon mózgowych w latach 1998-2005, wykorzystując aktywne, oparte na populacji dane z ośmiu ośrodków w Stanach Zjednoczonych. Continue reading “Wpływ pneumokokowej szczepionki koniugatowej na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych”