Zmniejszenie sie ilosci krwi moze dochodzic do 45 % ilosci normalnej

Zmniejszenie się ilości krwi może dochodzić do 45 % ilości normalnej. Ten stan chorobowy może wywołać ciężkie następstwa, których stopień zależy od stopnia straty wody i od trwania odwodnienia krwi. Krótkotrwałe zmniejszenie się zawartości wody we krwi nie wywołuje przykrych następstw, gdyż ilość wody we krwi szybko zostaje wyrównana. Długotrwałe, zaś zmniejszenie się zawartości wody powoduje zmiany w białkach krwi oraz w krwinkach czerwonych, które w związku z nieodpowiednim dla nich środowiskiem ulegają rozpadowi. Zwiększa się również lepkość krwi, co powoduje, że naczynia włosowate i są zapchane krwinkami czerwonymi. Continue reading “Zmniejszenie sie ilosci krwi moze dochodzic do 45 % ilosci normalnej”

Liczba krwinek czerwonych

Liczba krwinek czerwonych w tej sprawie chorobowej dochodzi do 7, 10, a nawet 13 i więcej milionów w 1 mm3 krwi, ogólna zaś masa krwi również wzrasta. Dla oceny tego stanu chorobowego posługujemy się wskaźnikiem hematokrytowym. W czerwienicy wskaźnik ten zwiększa się na skutek zwiększenia się objętości krwinek występuje wtedy zakłócenie stosunku objętości krwinek czerwonych do ilości osocza. Stosunek ten w warunkach prawidłowych wynosi u mężczyzn 44–48 %, u kobiet zaś 40L 44 % krwinek na 100 jednostek całkowitej masy krwi. W czerwienicy stwierdza się dużo krwinek młodych, co wskazuje, że szpik jest podrażniony i wytwarza krwinki czerwone w nadmiarze. Continue reading “Liczba krwinek czerwonych”

Bezwzgledne zwiekszenie sie liczby krwinek czerwonych

Bezwzględne zwiększenie się liczby krwinek czerwonych może być pierwotne lub wtórne. Pierwotne zwiększenie się krwinek czerwonych idzie w parze ze zwiększeniem się ogólnej masy krwi w naczyniach. Jest to swoista choroba szpiku, wywołana nieznanym jeszcze czynnikiem, nazwana czerwienicą samoistną lub chorobą, Vaqueza polycythacmia rubra vera, plethora uera, erythraemia. Została ona częściowo omówiona poprzednio. W tym miejscu omówimy tylko zmiany powstające w jej, przebiegu w szpiku i we krwi obwodowej. Continue reading “Bezwzgledne zwiekszenie sie liczby krwinek czerwonych”

ZMIANY W SKLADNIKACH MORFOTYCZNYCH

ZMIANY W SKŁADNIKACH MORFOTYCZNYCH Krew znajdująca się w naczyniach krwionośnych nie ma w stanach prawidłowych tak urozmaiconego obrazu cytologicznego jak narządy krwiotwórcze. Pochodzi to stąd, że we krwi znajdują się wyłącznie dojrzałe elementy komórkowe powstałe w narządach krwiotwórczych. Badanie prawidłowego obrazu morfologicznego krwi wykazuje, że krwinki czerwone są dojrzałe, gdyż nie posiadają jąder i barwią się jednolicie barwnikami kwaśnymi ortochromazja. Krwinki dojrzałe zużywają dla swoich procesów życiowych bardzo niewiele tlenu, to jest 0,05-0,1 ml na l mg suchej wagi na godzinę. Krwinki jądrzaste zużywają go dziesięciokrotnie więcej. Continue reading “ZMIANY W SKLADNIKACH MORFOTYCZNYCH”

Niedokrwistosc wywolana przez jady bakteryjne

Ta niedokrwistość pochodzi stąd, że krwinki czerwone stają się mało odporne i szybko zostają zniszczone w układzie siateczkowo-śródbłonkowym śledziony i wątroby. Dowodzi tego fakt, że wątroba i śledziona powiększają się i że w tych narządach znajduje się duża ilość hemosyderyny, czyli że stwierdza się obraz hemosyderozy. Niedokrwistość wywołana przez jady bakteryjne Jady bakteryjne w ciężkich chorobach zakaźnych mogą niszczyć krwinki czerwone we krwi krążącej, co prowadzi do hemoglobinemii i hemoglobinurii. Wzmożona hemoliza krwinek czerwonych w przebiegu chorób zakaźnych nie prowadzi w zasadzie do powstawania żółtaczki. Żółtaczka występuje tylko wtedy, gdy z niewydalonej przez nerki hemoglobiny wytwarzają się w układzie siateczkowo-śródbłonkowym i gromadzą się we krwi barwniki żółciowe w takiej ilości, że wątroba nie nadąży przerobić ich i wydalić do żółci barwniki te dają żółte zabarwienie skóry. Continue reading “Niedokrwistosc wywolana przez jady bakteryjne”

Zwapnienie aorty i zwężenie tętnicy krezkowej

62-letni mężczyzna przedstawił 3-tygodniową historię bólu brzucha i opornej na leczenie niedrożności jelit. Miał 6-letnią historię ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej i 10-letnią historię hemodializy. Radiogram i skany tomografii komputerowej (CT)brzucha ujawnił znaczne zwapnienie (strzałki) ściany aorty brzusznej, z prawie całkowitą okluzją i ciężkie zwężenie górnej tętnicy krezkowej. W badaniu echokardiograficznym stwierdzono ciężkie zwężenie zastawki aortalnej z umiarkowaną niedomykalnością, umiarkowane zwężenie zastawki mitralnej z niedomykalnością i niedomykalność zastawki trójdzielnej. Continue reading “Zwapnienie aorty i zwężenie tętnicy krezkowej”

Robaki w oku

21-letni mężczyzna miał 2-tygodniową historię swędzenia w lewym oku. Powiedział, że widzi robaki w oku. Przeszedł gruntowne płukanie worka spojówkowego i kanału łzowego, podczas którego usunięto trzy robaki. Robaki były białymi, smukłymi i nitkowatymi nicieniami, długości od 10 do 12 mm i szerokości od 0,16 do 0,18 mm, z tłumieniem na obu końcach. Continue reading “Robaki w oku”

Kolonoskopia

48-letni mężczyzna przedstawił 2-miesięczną historię dyskomfortu brzusznego i letargu. Badanie fizykalne wykazało bladość, a wyniki badań laboratoryjnych wykazały łagodną anemię (poziom hemoglobiny, 9,2 g na decylitr [normalny, 12 do 15 g na decylitr]). Kolonoskopia ujawniła tasiemca w okrężnicy odbytniczo-jelitowej, a gastroduodenoskopia zidentyfikowała jego lokalizację w proksymalnej dwunastnicy, rozszerzając się dystalnie. Do identyfikacji wierzchołka tasiemca użyto gastroskopu i kleszczyków, a tasiemiec wyodrębniono przez usta pacjenta. Continue reading “Kolonoskopia”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 9

W sumie 22 z 290 pacjentów (8%) losowo przydzielonych do grupy otrzymującej docetaksel nigdy nie było leczonych; jednakże u tych pacjentów obserwowano całkowite przeżycie, a wpływ na ogólne wyniki był minimalny. Korzyści z niwolumabu znalazły dalsze odzwierciedlenie w znacznie wyższym odsetku obiektywnych odpowiedzi w porównaniu z docetakselem (19% w porównaniu z 12%) i znacznie lepszą trwałością odpowiedzi (mediana, 17,2 miesięcy w porównaniu z 5,6 miesiąca). Czas trwania odpowiedzi na niwolumab jest dłuższy niż w przypadku innych opcji leczenia u pacjentów, u których wystąpiła progresja choroby w trakcie lub po wcześniejszej chemioterapii dubletowej opartej na pochodnych platyny lub lekach celowanych. Niwolumab wiązał się ze znacznie dłuższym całkowitym czasem przeżycia i znacznie wyższym odsetkiem odpowiedzi niż docetakselem, ale nie dłuższym czasem przeżycia bez progresji. Stwierdzono skrzyżowanie krzywych przeżycia wolnego od progresji, z czasem przeżycia bez progresji wynoszącym 19% na rok, w porównaniu z 8% z docetakselem, co świadczy o opóźnieniu korzyści z niwolumabem, który może być typowy dla immunoterapii. Liczniejszy niższy średni czas przeżycia bez progresji, obserwowany po podaniu niwolumabu, nie wynika z nieskuteczności, ponieważ podane tu mediana czasu przeżycia wolnego od progresji jest zgodne z obserwowanym w innym badaniu niwolumabu10. Jednak może to być częściowo wyjaśnione przez wyższą medianę. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 9”