Tezec nie pozostawia po sobie zadnych zaburzen mózgowych

Tężec nie pozostawia po sobie żadnych zaburzeń mózgowych. U noworodków i dzieci w wieku szkolnym podajemy siarczan magnezu domięśniowo i powtarzamy wstrzyknięcia w krótkich odstępach czasu, gdyż środek ten ulega stosunkowo łatwo wydaleniu z ustroju. Zaprzestajemy wstrzykiwania siarczanu magnezu z chwilą, gdy nastąpi wyraźna poprawa. Do okolicy rany wstrzykujemy 3000 j. surowicy przeciwtężcowej, a następnie 3000 j. Continue reading “Tezec nie pozostawia po sobie zadnych zaburzen mózgowych”

Sledziona

Śledziona jest zwykle znacznie powiększona i przekrwiona, co jest wyrazem magazynowania się w niej nadmiernej ilości krwi krążącej w naczyniach. Choroba ta wywołuje szereg zaburzeń w narządach o charakterze nerwicy wegetatywnej. Zwiększenie się ilości krwi pochodzenia krwinkowego występuje często w chorobie nadciśnieniowej, stwardnieniu tętnic i w niektórych wrodzonych wadach, serca. Przebywanie na dużych wysokościach również prowadzi do zwiększenia się ilości krwi pochodzenia krwinkowego, gdyż niskie ciśnienie parcjalne tlenu jest bodźcem dla szpiku. Postać druga zwiększenia się ilości krwi w naczyniach jest związana z nagromadzeniem się w niej wody plethora hydraemica. Continue reading “Sledziona”

Bezwzgledne zwiekszenie sie liczby krwinek czerwonych

Bezwzględne zwiększenie się liczby krwinek czerwonych może być pierwotne lub wtórne. Pierwotne zwiększenie się krwinek czerwonych idzie w parze ze zwiększeniem się ogólnej masy krwi w naczyniach. Jest to swoista choroba szpiku, wywołana nieznanym jeszcze czynnikiem, nazwana czerwienicą samoistną lub chorobą, Vaqueza polycythacmia rubra vera, plethora uera, erythraemia. Została ona częściowo omówiona poprzednio. W tym miejscu omówimy tylko zmiany powstające w jej, przebiegu w szpiku i we krwi obwodowej. Continue reading “Bezwzgledne zwiekszenie sie liczby krwinek czerwonych”

Krwinki czerwone sa bledsze niz krwinki prawidlowe

Krwinki czerwone są bledsze niż krwinki prawidłowe. Pochodzi to stąd, że bardzo szybkie dojrzewanie krwinek nie sprzyja dostatecznemu syntetyzowaniu hemoglobiny i w związku z tym krwinki zawierają jej mniej. Świadczy o tym również wskaźnik hemoglobiny, który jest zawsze mniejszy od jedności, mimo zwiększenia się ogólnej zawartości hemoglobiny we krwi do 120, a nawet, do 200 %, co jest związane z ogromną liczbą krwinek czerwonych. Oporność osmotyczna krwinek czerwonych jest prawidłowa. Liczba krwinek białych we krwi obwodowej również ulega zwiększeniu, jako wyraz nadczynności układu leukoblastycznego szpiku. Continue reading “Krwinki czerwone sa bledsze niz krwinki prawidlowe”

Masa krwi

Masa krwi zostaje w ten sposób zwiększona, ciśnienie krwi wzrasta do Iiczb wyjściowych, krew jednak wykazuje wielkie rozwodnienie i znaczny spadek liczby krwinek czerwonych z równoległym spadkiem zawartości hemoglobiny we krwi. Jest to ostra niedokrwistość pokrwotoczna, która trwa 3 dni. Po tym okresie obraz krwi zmienia się dzięki oddziaływaniu szpiku i szybkiemu doprowadzeniu do krwi krążącej nowych krwinek czerwonych. We krwi zjawiają się wtedy młode postacie krwinek czerwonych, a mianowicie krwinki jądrzaste, retikulocyty, krwinki wielebarwliwe i krwinki zawierające ciałka Jollyego. Młode krwinki nie zawierają jednak dostatecznej ilości hemoglobiny, dlatego też mimo podniesienia się liczby krwinek czerwonych w jednostce objętościowej krwi, ogólna zawartość hemoglobiny we krwi jest niska i wskaźnik hemoglobinowy jest znacznie mniejszy od jedności. Continue reading “Masa krwi”

Rozdzielenie przepukliny bez operacji

29-letnia kobieta zaprezentowała w klinice kręgosłupa ból w prawej nodze, któremu towarzyszyła parestezja. Rezonans magnetyczny (MRI) odcinka lędźwiowego kręgosłupa ujawnił przepuklinę dysku lędźwiowego, powodując znaczne zwężenie kręgosłupa i ucisk korzenia nerwu. Pacjentka wybrała leczenie zachowawcze fizykoterapią i zastrzykiem zewnątrzoponowym glukokortykoidów. Drugi MRI uzyskany podczas obserwacji 5 miesięcy po prezentacji wykazał rozdzielczość przepukliny. Continue reading “Rozdzielenie przepukliny bez operacji”

Leczenie raka płuc

59-letnia kobieta z historią palenia miała progresywną duszność, które rozwinęła się w ciągu jednego roku. Obliczone tomograficzne badanie wykazało dużą masę z kawitacją w lewym dolnym płatku płuca. Biopsja przezskórna ujawniła rak niedrobnokomórkowy z barwieniem immunohistochemicznym dla białka nowotworowego 63 i cytokeratyny 5/6, wyniki, które były zgodne z diagnozą źle zróżnicowanego raka płaskonabłonkowego płuc. Pacjentka była leczona chemioterapią karboplatyną i paklitakselem oraz radioterapią i została zakwalifikowana do badania immunoterapii z zaprogramowanym inhibitorem (PD-L1) śmierci lejowej jako leczenie podtrzymujące. Continue reading “Leczenie raka płuc”

Hiperplazja limfatyczna

18-letnia kobieta miała nawracające biegunki związane z uczuciem dyskomfortu w nadbrzuszu i wzdęcia. Badanie stolca ujawniło trofozoity gatunku Giardia lamblia. Przeszła gastroduodenoskopię, która ujawniła liczne guzki w dwunastnicy. Wykonano wielokrotne biopsje guzków, a badanie histologiczne próbek ujawniło prawidłowe kosmki z widocznymi pęcherzykami limfatycznymi w blaszce właściwej, wyniki zgodne z guzkowym przerostem limfoidalnym. Continue reading “Hiperplazja limfatyczna”

Zmiany na narządach płciowych

37-letni mężczyzna przedstawił na oddziale ratunkowym 7-dniową historię zmian na narządach płciowych. Miał również utratę masy ciała (około 4 kg), zmęczenie i ból pleców, ale nie objawy żołądkowo-jelitowe. Dwa miesiące przed wystąpieniem miał dysurię i wydzielinę cewki moczowej, które ustąpiły samoistnie. Nie przyjmował regularnie żadnych leków, a jego historia medyczna nie była niczym nadzwyczajnym. Continue reading “Zmiany na narządach płciowych”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 5

Wśród pacjentów z grupy niwolumabu 83% otrzymało co najmniej 90% planowanej intensywności dawki. Wśród pacjentów z grupy docetakselu 66% otrzymało co najmniej 90% planowanej intensywności dawki. Przynajmniej jedno opóźnienie dawki wystąpiło u 39% pacjentów z grupy niwolumabu iu 37% pacjentów z grupy docetakselu. Większość opóźnień w grupie niwolumabu (117 z 219 cykli [53%]) oraz w grupie docetakselu (99 ze 147 cykli [67%]) trwało 7 dni lub krócej; 45% opóźnień w grupie otrzymującej niwolumab i 46% pacjentów w grupie otrzymującej docetaksel wystąpiło z powodu zdarzeń niepożądanych. W sumie 26% pacjentów w grupie docetakselu wymagało zmniejszenia dawki. W czasie analizy śródokresowej 15% pacjentów z grupy niwolumabu i brak pacjentów z grupy docetakselu kontynuowało leczenie (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Późniejsza ogólnoustrojowa terapia nowotworów została przyjęta przez 42% pacjentów w grupie niwolumabu i 50% w grupie docetakselu. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 5”