Heparyna wplywa na protrombine

Heparyna wpływa na protrombinę, czyli tromhogen, hamując jego przejścia w trombinę. Stwierdzono, że heparyna obniża poziom trombogenu we krwi, co można wykazać badając krew na czas krzepnięcia. Podobnie do heparyny działa dikumarol. Dikumarol powstaje w przyrodzie w gnijącej koniczynie i sianie. Stwierdzono, że krowy żywione gnijącą koniczyną dawały mleko zawierające krew. Continue reading “Heparyna wplywa na protrombine”

Uklad leukoblastyczny i uklad tromboblastyczny

W prawidłowym szpiku na 100 krwinek białych erytroblastów jest 15-35. Brak zmian patologicznych w krwinkach świadczy o tym, że szpik wytwarza krwinki normalne, lecz w znacznie większej ilości niż przeciętnie, czyli że istnieje jego nadczynność. Układ leukoblastyczny i układ tromboblastyczny również wykazują nadczynność, jednak w znacznie mniejszym stopniu niż układ erytroblastyczny. Poza układem czerwonokrwinkowym nadczynność szpiku obejmuje przede wszystkim układ płytko twórczy. Wyrazem podrażnienia układu leukoblastycznego jest powstawanie większej liczby młodych postaci granulocytów, zwłaszcza promielocytów i mielocytów, zarówno kwasochłonnych, jak i zasadochłonnych, oraz megakariocytów i megatrombocytów z układu tromboblastycznego. Continue reading “Uklad leukoblastyczny i uklad tromboblastyczny”

hemoglobiny

Na podstawie wartości wskaźnika hemoglobiny dzieli się niedokrwistości na: normalnobarwliwe normochromaemia, w których krwinki zawierają prawidłową ilość hemoglobiny i wskaźnik hemoglobinowy jest bardzo bliski jedności, 2 niedobarwliwe hypochromaemia, w których krwinki zawierają mniejszą ilość hemoglobiny niż normalnie i wskaźnik hemoglobiny jest mniejszy cd jedności, 3 nadbarwliwe hyperchromaemia, w których hemoglobiny w krwinkach jest więcej niż normalnie, wskaźnik zaś hemoglobiny. Jest większy od jedności. Mniejsza lub większa zawartość hemoglobiny w krwinkach czerwonych nie jest jednak odbiciem istotnych zmian patologicznych ustroju. Wyrazem, bowiem ich są zmiany w obrazie krwi obwodowej i szpiku, a mogą one być wynikiem różnych chorób o różnej etiologii i patogenezie. Poza tym należy mieć na uwadze, że zarówno zwiększenie wskaźnika hemoglobiny, jak i jego narastanie w przypadkach, w których był poprzednio niski, jest wyrazem uruchomienia tych mechanizmów adaptacyjnych, które przez zwiększenie zawartości hemoglobiny w krwinkach wyrównują upośledzone utlenianie wywołane spadkiem liczby krwinek czerwonych. Continue reading “hemoglobiny”

NIEDOKRWISTOSCI NIEDOKRWISTOSC POKRWOTOCZNA

NIEDOKRWISTOŚCI NIEDOKRWISTOŚĆ POKRWOTOCZNA Ostry krwotok, niezależnie od tego czy będzie to krwotok zewnętrzny, czy wewnętrzny, od urazu od przetarcia procesem chorobowym dużego naczynia, prowadzi zawsze do zmniejszenia się ilości krwi krążącej. Pierwszymi objawami ze, strony krwi w ostrym krwotoku są zjawiska związane ze zmniejszeniem się ilości krwi krążącej oligaemia. Objawy te są związane z układem krążenia, w którym powstają zanurzenia z powodu niedostatecznego dopływu krwi do serca. Serce wtedy przyśpiesza swoją czynność, lecz pracuje z niedostatecznym wypełnieniem komór. Równocześnie, w związku z upośledzeniem krążenia powstaje niedokrwienie mózgu i upośledzenie jego czynności regulacyjnych, co łącznie z upośledzeniem ogólnego krążenia krwi prowadzi do zapaści. Continue reading “NIEDOKRWISTOSCI NIEDOKRWISTOSC POKRWOTOCZNA”

Calkowita odnowa krwi

Po pewnym czasie niedobarwliwość krwi ustępuje, liczba krwinek czerwonych podnosi się, liczba zaś białych krwinek i płytek spada i krew nabiera cech normalnych. Całkowita odnowa krwi po krwotoku występuje po 2–4 tygodniach, w zależności od stopnia krwotoku. Ostra niedokrwistość z krwotoku wywołuje szereg zaburzeń w ustroju związanych z niedokrwieniem tkanek, zwłaszcza mózgu, co może doprowadzić do śmierci. Śmierć ustroju powstaje tym szybciej, im szybciej wypływa krew. Nawet duże krwotoki mogą nie wywołać śmierci, jeżeli wypływ krwi był powolny, gdyż wtedy wchodzą w grę czynniki adaptacyjne, które warunkują utrzymanie krążenia na dostatecznym dla życia minimum, tkanki zaś przystosowują się do mniejszego zaopatrywania ich w tlen. Continue reading “Calkowita odnowa krwi”

Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii czesc 4

Charakterystyka pacjentów w punkcie wyjściowym. Od września 2011 r. Do października 2013 r. Badano 5429 pacjentów, u których planowano poddać się planowej operacji kardiochirurgicznej. Łącznie 2721 pacjentów nie spełniało kryteriów włączenia do badania, 340 odmówiło udziału, a 446 nie zostało zatrudnionych z innych powodów (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Charakterystykę wyjściową u 1922 pacjentów poddanych randomizacji przedstawiono w Tabeli 1. Continue reading “Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii czesc 4”

Wpływ pneumokokowej szczepionki koniugatowej na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych ad 8

Chociaż nie stwierdziliśmy żadnej istotnej zmiany w częstości występowania zapalenia opon mózgowych z serotypu 6A ogółem, stwierdziliśmy, że wskaźnik zapalenia opon mózgowych od serotypu 19A wzrósł znacząco podczas okresu badania, potwierdzając brak skuteczności szczepionki przeciw temu serotypowi. Jednym z wyjaśnień widocznego braku zmniejszenia częstości pneumokokowego zapalenia opon mózgowych wywołanego przez serotyp 6A jest to, że niektóre izolaty sklasyfikowane jako 6A mogą w rzeczywistości być 6C, nowo zidentyfikowanym serotypem, którego nie można odróżnić od 6A za pomocą standardowego serotypowania.31 Kilka badań nad chorobą pneumokokową wykazało, że odsetek inwazyjnej choroby pneumokokowej opornej na antybiotyki zmniejszył się zarówno u małych dzieci, jak i osób starszych po wprowadzeniu PCV7.20.25,32. Obserwacja ta jest najprawdopodobniej spowodowana faktem, że wprowadzenie szczepionek koniugatowych doprowadziły do zmniejszenia częstości nosowo-gardłowego transportu i chorób wywołanych przez izolaty niewrażliwe na penicylinę. Podobnie, w obecnym badaniu, stwierdziliśmy znaczny spadek częstości występowania pneumokokowego zapalenia opon mózgowych z powodu serotypów, które są niewrażliwe na antybiotyki, silny wpływ PCV7 na zdrowie publiczne na infekcje niewystępujące. Jednakże, jeśli szczepienie prowadzi do nowej grupy serotypów kolonizujących nosogardziel, długotrwałe narażenie na antybiotyki może sprzyjać dalszemu rozwojowi niewrażliwości na penicylinę wśród serotypów innych niż PCV7. Continue reading “Wpływ pneumokokowej szczepionki koniugatowej na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych ad 8”

Wpływ pneumokokowej szczepionki koniugatowej na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych ad

Jednak u osób niezakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) wzrost częstości inwazyjnej choroby pneumokokowej z serotypów innych niż PCV7 był niewielki w porównaniu z redukcją choroby serologicznej PCV7.9,17 Brak istotnego wzrostu częstości serotypu inwazyjnego serotypu innego niż PCV7, pomimo zwiększonej kolonizacji nosowo-gardłowej z serotypami nie-PCV7, jest prawdopodobnie spowodowany zmniejszonym potencjałem inwazyjnym niektórych serotypów innych niż PCV7.18 W przeciwieństwie do tego, wzrost inwazyjnej choroby serologicznej nie-PCV7 u osób dorosłych z HIV infekcja jest znaczna, prawdopodobnie odzwierciedla zwiększoną wrażliwość tej upośledzonej odporności populacji na serotypy inne niż PCV7. Aktywny nadzór nad rakiem bakterii, będący składnikiem Sieci Centrów Zapobiegania i Zapobiegania Chorobom (CDC), prowadził ciągły, aktywny, oparty na laboratoriach i oparty na populacji nadzór inwazyjnej choroby pneumokokowej w ośmiu stanach.19 W poprzedniej analizie danych z nadzoru aktywnego in vitro na inwazyjną chorobę pneumokokową starszych osób dorosłych, częstość występowania zapalenia opon mózgowych u osób w wieku 50 lat lub starszych nie uległa istotnym zmianom w latach 1998-1999 i 2002-2003, podczas gdy zaobserwowano 57% spadek częstości występowania pneumokokowa bakteriemia bez rozpoznanego pierwotnego ogniska zakażenia.12 W oddzielnych badaniach dotyczących choroby pneumokokowej u niemowląt i dzieci, zarówno sieć nadzoru czynnego rdzenia bakteryjnego, jak i amerykańska grupa badana Pneumokokowa z udziałem wielu pacjentów wykazały znaczne zmniejszenie częstości występowania pneumokokowego zapalenia opon mózgowych.8, 20 W szczególności Whitney i wsp. 8 stwierdzili zmniejszenie częstości występowania pneumokoków o 56% calowe zapalenie opon mózgowych u dzieci w wieku poniżej 24 miesięcy w 2001 r. w porównaniu z okresem przed zabiegiem. Kaplan i wsp. Continue reading “Wpływ pneumokokowej szczepionki koniugatowej na pneumokokowe zapalenie opon mózgowych ad”

Pionierzy kardiochirurgii

Pionierzy kardiochirurgii mają dwie zasadnicze części, które są komplementarnymi i spójnymi wizjami historii pionierów chirurgicznych. Pierwsza część to krótki opis rozwoju operacji kardiochirurgicznej, ponieważ ewoluował on z chirurgii ogólnej i klatki piersiowej w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej. Konto jest dokładne i dokładne, ale nie na poziomie międzynarodowym, ponieważ brakuje niektórych pionierów, w tym WP Demichow i Roberta Goetza. Druga część książki, wyjątkowa w swojej bezpośredniości, jest rekordem w narracyjnym formacie wywiadów wideo, które autor William Stoney przeprowadził z pionierami kardiochirurgii, którzy urodzili się w latach 1912-1943. Kilka ważnych chirurgów zmarło przed rozpoczęciem projektu, a inni nie można było przesłuchać z powodu ich malejącego stanu zdrowia. Continue reading “Pionierzy kardiochirurgii”