Rozpoznanie choroby Whipplea za pomocą analizy molekularnej krwi obwodowej ad

Organizmy poplamione słabo plamą Grama, ale okazały się gram-dodatnie. Organizmy nie mogły być hodowane i nie powodowały infekcji u pięciu gatunków splenektomizowanych zwierząt. Wyniki badań serologicznych nie były diagnostyczne. Pacjent był leczony dożylnie wankomycyną i cefazoliną przez 30 dni, z doskonałą odpowiedzią kliniczną. Miał wielokrotne nawroty, ale reagował na podobne kursy cefazoliny. Trzecie nawroty leczono 40-dniowym chloramfenikolem, a następnie 10-miesięczną cefaleksynem, po czym pacjent utrzymywał odpowiedź.
Przypadek 2
W 1971 roku 27-letni mężczyzna z Ontario (pacjent w Przypadek 2) otrzymał diagnozę choroby Hodgkina stadium IIIB po splenektomii. Był leczony w skojarzeniu z chemioterapią i radioterapią i miał całkowitą remisję. W 1976 roku choroba powróciła, a druga pełna remisja została osiągnięta dzięki chemioterapii ratującej.
W 1986 r. Artretyzm rozwinął się w jego rękach i stopach. W 1991 roku miał bóle stawów, gorączkę z potem i postępującą utratę wagi. Jego symptomy pogorszyły się w 1992 r., A powtarzana ocena w szpitalu nie ujawniła konkretnej przyczyny. Do maja 1992 roku miał hepatomegalię i sporadyczną biegunkę. Biopsje wątroby i okrężnicy były niediagnostyczne.
Wstępną diagnozę chłoniaka T-komórkowego wykonano we wrześniu 1992 r. Na podstawie wyników powiększonych dużych ziarnistych limfocytów we krwi obwodowej, agregatów limfoidalnych na biopsji szpiku kostnego, inwersji stosunku T4: T8 we krwi oraz klonalnej limfocyty T rearanżacja genu gamma receptora wykrywana we krwi za pomocą PCR. Leczenie interferonem alfa (3 miliony jednostek na dobę) nie poprawiło jego objawów.
W końcu, w listopadzie 1992 r., W wieku 47 lat, pacjentowi wystąpiła sepsa. Badanie fizykalne ujawniło żółtaczkę i kacheksję. Jego wzrost wynosił 178 cm, jego waga 48 kg, a wskaźnik masy ciała (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) 15.1. Jego tętno wynosiło 135 uderzeń na minutę, ciśnienie krwi 100/60 mm Hg, temperatura 40 ° C, a częstość oddechów 40 na minutę. Miał hepatomegalię i obrzęki obwodowe. Badanie neurologiczne wykazało dezorientację bez ogniskowych deficytów. Poziom hemoglobiny wynosił 11,3 g na decylitr, liczba płytek krwi 15 000 na milimetr sześcienny, a liczba białych krwinek wynosiła 7600 na milimetr sześcienny. Czas protrombinowy, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji i poziom fibrynogenu były prawidłowe, a film klatki piersiowej nie był niczym nadzwyczajnym.
Podobnie jak w Przypadku 1, małe pręcikowate organizmy przylegające do erytrocytów były widoczne na barwieniu krwi obwodowej Wrighta. Organizmy były pałeczkami Gram-dodatnimi, ale próby ich hodowli okazały się nieskuteczne. Terapię rozpoczęto od dożylnej penicyliny G (12 milionów jednostek na dobę) i trimetoprim-sulfametoksazolu, z doskonałą odpowiedzią kliniczną. Terapię trimetoprimem i sulfametoksazolem przerywano w 3. dniu. Leczenie penicyliną dożylną kontynuowano przez 14 dni, a następnie stosowano potas z penicyliną V (300 mg cztery razy na dobę). Po trzech miesiącach zmieniono terapię na codzienny trimetoprim-sulfametoksazol, który był kontynuowany przez rok. Przy ocenie na jeden rok pacjent był zdrowy i wracał do swojej normalnej wagi.
Metody
Badania mikroskopowe
Folie z krwi obwodowej wybarwiono plamami Wrighta i Grama
[podobne: terapeuta uzależnień warszawa, badanie rf cena, czy gluten jest szkodliwy ]

Powiązane tematy z artykułem: badanie rf cena czy gluten jest szkodliwy terapeuta uzależnień warszawa