Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 10

Chociaż korzyść z niwolumabu obserwowano w całej populacji, wielkość korzyści we wszystkich punktach końcowych skuteczności okazała się większa u pacjentów, u których guzy uległy ekspresji PD-L1 niż u tych, u których nowotwory nie wykazywały ekspresji PD-L1 (Fig. S7 i S8 i tabela S5 w dodatkowym dodatku). Zgodnie z wynikami ostatniego badania fazy pierwszej pembrolizumabu u pacjentów z NSCLC19 obserwowano tendencję do większej odpowiedzi, gdy poziom ekspresji PD-L1 wzrósł; jednakże zaobserwowano znaczące oddzielenie ogólnych krzywych przeżycia we wszystkich uprzednio określonych poziomach ekspresji. Wśród pacjentów, u których guzy uległy ekspresji PD-L1 (przy poziomach ekspresji .1%, .5% i .10%), niwolumab prawie podwoił medianę całkowitego przeżycia w porównaniu z docetakselem. Nie stwierdzono znaczących różnic w całkowitym przeżyciu pomiędzy niwolumabem i docetakselem wśród pacjentów, u których nowotwory nie wykazywały ekspresji PD-L1. Dane te kontrastują z wynikami uzyskanymi u pacjentów z NSCLC płaskonabłonkowym, u których ekspresja PD-L1 nie wpływała na kliniczną aktywność niwolumabu 20,21. Obserwacje te mogą sugerować nieodłączne różnice w środowisku odpornościowym cech histologicznych raka płaskonabłonkowego przeciw rakowi niesławnemu, co sugeruje, że mogą to być dwie różne choroby. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 10”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 9

W sumie 22 z 290 pacjentów (8%) losowo przydzielonych do grupy otrzymującej docetaksel nigdy nie było leczonych; jednakże u tych pacjentów obserwowano całkowite przeżycie, a wpływ na ogólne wyniki był minimalny. Korzyści z niwolumabu znalazły dalsze odzwierciedlenie w znacznie wyższym odsetku obiektywnych odpowiedzi w porównaniu z docetakselem (19% w porównaniu z 12%) i znacznie lepszą trwałością odpowiedzi (mediana, 17,2 miesięcy w porównaniu z 5,6 miesiąca). Czas trwania odpowiedzi na niwolumab jest dłuższy niż w przypadku innych opcji leczenia u pacjentów, u których wystąpiła progresja choroby w trakcie lub po wcześniejszej chemioterapii dubletowej opartej na pochodnych platyny lub lekach celowanych. Niwolumab wiązał się ze znacznie dłuższym całkowitym czasem przeżycia i znacznie wyższym odsetkiem odpowiedzi niż docetakselem, ale nie dłuższym czasem przeżycia bez progresji. Stwierdzono skrzyżowanie krzywych przeżycia wolnego od progresji, z czasem przeżycia bez progresji wynoszącym 19% na rok, w porównaniu z 8% z docetakselem, co świadczy o opóźnieniu korzyści z niwolumabem, który może być typowy dla immunoterapii. Liczniejszy niższy średni czas przeżycia bez progresji, obserwowany po podaniu niwolumabu, nie wynika z nieskuteczności, ponieważ podane tu mediana czasu przeżycia wolnego od progresji jest zgodne z obserwowanym w innym badaniu niwolumabu10. Jednak może to być częściowo wyjaśnione przez wyższą medianę. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 9”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 8

We wszystkich kategoriach mediana czasu do wystąpienia wybranych zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem jakiegokolwiek stopnia w grupie otrzymującej niwolumab wahała się od 0,9 do 31,1 tygodni (Tabela S11 w Dodatku uzupełniającym). Spośród pacjentów, u których wystąpiło wybrane niekorzystne zdarzenie związane z leczeniem w dowolnej kategorii (Tabela S11 w Dodatku Uzupełniającym), 11 do 70% było leczonych środkami modulującymi układ odpornościowy (na ogół glukokortykoidami) zgodnie z wytycznymi określonymi w protokole. We wszystkich kategoriach rozwiązano 44-100% wybranych zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem, a mediana czasu do rozwiązania wahała się od 0,1 do 12,1 tygodni (Tabela S11 w Dodatku uzupełniającym). Mediana czasu do ustąpienia wybranych endokrynopatii związanych z leczeniem nie została osiągnięta, ponieważ nie spodziewano się, że część z tych zdarzeń zostanie rozwiązana. Częstotliwość występowania zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem, ciężkich zdarzeń niepożądanych i działań niepożądanych prowadzących do przerwania stosowania badanego leku była podobna w podgrupach pacjentów z poziomem ekspresji PD-L1 wynoszącym 1% lub więcej oraz pacjentów z ekspresją PD-L1 poziom mniejszy niż 1% (tabela S12 w dodatkowym dodatku).
Przerwanie stosowania badanego leku z powodu zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem występowało rzadziej w przypadku niwolumabu niż w przypadku docetakselu (u 5% w porównaniu do 15% pacjentów) (tabele S13 i S14 w dodatkowym dodatku). Najczęstszym działaniem niepożądanym związanym z leczeniem prowadzącym do odstawienia było zapalenie płuc w grupie niwolumabu (u 1% pacjentów) i zmęczenie w grupie docetakselu (w 3%). Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 8”

Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 7

Ogółem 71 pacjentów z grupy niwolumabu (24%) kontynuowało leczenie po początkowym postępie, z których 16 (23%) miało niekonwencjonalny schemat korzyści. Charakterystykę pacjentów leczonych po progresji choroby, w tym zmiany masy guza w czasie, przedstawiono na rysunku S6 i w tabeli S4 w dodatkowym dodatku.
Wyrażenie PD-L1
Spośród 582 pacjentów poddanych randomizacji 455 (78%) miało wymierną ekspresję PD-L1. Stawki ekspresji PD-L1 były zrównoważone między dwiema grupami (Tabela W czasie analizy pośredniej test interakcji sugerował silne predykcyjne powiązanie ekspresji PD-L1 i wyniku klinicznego na wszystkich poziomach ekspresji dla wszystkich punktów końcowych skuteczności (Tabela
Niwolumab wiązał się z dłuższym całkowitym przeżyciem i czasem przeżycia bez progresji (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym) i wyższymi odsetkami obiektywnych odpowiedzi (tabela S5 w dodatkowym dodatku) niż docetakselem na wcześniej określonych poziomach ekspresji PD-L1 1% lub wyższych, 5% lub więcej i 10% lub więcej. Przeżycie bez progresji we wszystkich uprzednio zdefiniowanych podgrupach PD-L1, na podstawie danych z blokady bazy danych dla celów analizy pośredniej, przedstawiono na rysunku S8A w dodatkowym dodatku. Całkowity czas przeżycia zgodnie z poziomem ekspresji PD-L1, na podstawie danych z 2 lipca 2015 r., Blokady bazy danych, pokazano na rysunku S8B w Dodatku uzupełniającym; różnica w całkowitym przeżyciu między dwiema grupami badawczymi wśród pacjentów, których nowotwory wyrażały PD-L1 była wciąż widoczna po dodatkowym okresie obserwacji. Continue reading “Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 7”