Okołooperacyjna rozuwastatyna w kardiochirurgii ad 5

Dla każdej wcześniej zdefiniowanej podgrupy kwadraty reprezentują iloraz szans, przy czym wielkość kwadratu jest proporcjonalna do ilości informacji statystycznych, a linie poziome reprezentują 95% przedziały ufności. W analizie obejmującej wszystkich pacjentów iloraz szans i 95% przedział ufności jest reprezentowany przez diament, z wartościami i wynikami testu istotności przedstawionego obok. Kwadrat lub diament po lewej stronie linii pionowej wskazuje na korzyść z rozuwastatyną, ale korzyść jest znacząca na poziomie 5% tylko wtedy, gdy linia pozioma lub diament nie pokrywają się z linią pionową. Strzałka wskazuje, że 95% przedział ufności przekracza 2,0. Ciągłe zapisy elektrokardiograficzne Holtera przez 5 dni po zabiegu były dostępne dla 1834 z 1874 pacjentów (98%), którzy przeszli operację, bez różnic między grupami badanymi w odsetku pacjentów, którzy ukończyli 5 dni monitorowania (ryc. S1 w Dodatek dodatkowy). Pooperacyjne migotanie przedsionków wykryto u 400 pacjentów i utrzymywało się ono w 368 (92%). Rosuwastatyna nie była związana z mniejszą częstością występowania pooperacyjnego migotania przedsionków w porównaniu z placebo; 203 pacjentów (21%) w grupie rozuwastatyny i 197 (20%) w grupie placebo miało pooperacyjne migotanie przedsionków (iloraz szans, 1,04, 95% przedział ufności [CI], 0,84 do 1,30, P = 0,72) (ryc. 1) .
Rosuwastatyna nie miała istotnego wpływu na częstość występowania pooperacyjnego migotania przedsionków w żadnej z wcześniej określonych podgrup (ryc. 1). W szczególności rozuwastatyna nie była związana z mniejszą częstością występowania pooperacyjnego migotania przedsionków w porównaniu z placebo wśród 743 pacjentów, którzy rozpoczęli reżim badań dłużej niż 2 dni przed operacją (ryc. 1) lub, w niezapowiedzianej analizie, wśród 449 pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie. schemat od 4 do 8 dni przed operacją. Częstość występowania migotania przedsionków również nie była istotnie mniejsza po zastosowaniu rozuwastatyny w porównaniu z placebo w innych analizach podgrup, które obejmowały pacjentów o wskaźniku masy ciała (waga w kilogramach podzielonym przez kwadrat wysokości w metrach) większym niż 25, osoby z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie lub z frakcją wyrzutową lewej komory wynoszącą 55% lub mniej.
Figura 2. Ryc. 2. Wpływ rozuwastatyny na okołooperacyjne uszkodzenie mięśnia sercowego. Ukazano stężenie troponiny I mierzone po 6, 24, 48 i 120 godzinach po zabiegu u pacjentów przypisanych rozuwastatynie i tym, którym przypisano placebo. Różnica w obszarze pod krzywą obliczana jest między 6 godzinami i 120 godzinami. Paski błędów wskazują 95% przedziały ufności.
W odniesieniu do wyników leczenia okołooperacyjnego uszkodzenia mięśnia sercowego, co najmniej trzy z czterech zaplanowanych pomiarów pooperacyjnych stężenia troponiny I były dostępne dla 1809 pacjentów (97%) poddanych operacji, bez różnicy między grupami w odsetku pacjentów z co najmniej trzy pomiary (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym). Rosuwastatyna nie miała znaczącego wpływu na uwalnianie troponiny I po operacji; powierzchnia pod krzywą uwalniania zwrotnego dla produktu I była 102 ng x godzina na mililitr w grupie rozuwastatyny i 100 ng x godzina na mililitr w grupie placebo (różnica między grupami, 1%, 95% CI, -9 do 13; P = 0,80) (rysunek 2)
[podobne: zwapnienie aorty brzusznej, tokovit e, malyhd ]

Powiązane tematy z artykułem: malyhd tokovit e zwapnienie aorty brzusznej