Niwolumab w porównaniu z docetakselem w zaawansowanym niedosłusznym niedrobnokomórkowym raku płuc ad 7

Ogółem 71 pacjentów z grupy niwolumabu (24%) kontynuowało leczenie po początkowym postępie, z których 16 (23%) miało niekonwencjonalny schemat korzyści. Charakterystykę pacjentów leczonych po progresji choroby, w tym zmiany masy guza w czasie, przedstawiono na rysunku S6 i w tabeli S4 w dodatkowym dodatku.
Wyrażenie PD-L1
Spośród 582 pacjentów poddanych randomizacji 455 (78%) miało wymierną ekspresję PD-L1. Stawki ekspresji PD-L1 były zrównoważone między dwiema grupami (Tabela W czasie analizy pośredniej test interakcji sugerował silne predykcyjne powiązanie ekspresji PD-L1 i wyniku klinicznego na wszystkich poziomach ekspresji dla wszystkich punktów końcowych skuteczności (Tabela
Niwolumab wiązał się z dłuższym całkowitym przeżyciem i czasem przeżycia bez progresji (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym) i wyższymi odsetkami obiektywnych odpowiedzi (tabela S5 w dodatkowym dodatku) niż docetakselem na wcześniej określonych poziomach ekspresji PD-L1 1% lub wyższych, 5% lub więcej i 10% lub więcej. Przeżycie bez progresji we wszystkich uprzednio zdefiniowanych podgrupach PD-L1, na podstawie danych z blokady bazy danych dla celów analizy pośredniej, przedstawiono na rysunku S8A w dodatkowym dodatku. Całkowity czas przeżycia zgodnie z poziomem ekspresji PD-L1, na podstawie danych z 2 lipca 2015 r., Blokady bazy danych, pokazano na rysunku S8B w Dodatku uzupełniającym; różnica w całkowitym przeżyciu między dwiema grupami badawczymi wśród pacjentów, których nowotwory wyrażały PD-L1 była wciąż widoczna po dodatkowym okresie obserwacji. Mediana czasu trwania odpowiedzi była większa w przypadku niwolumabu niż w przypadku docetakselu we wszystkich poziomach ekspresji PD-L1 (tabela S5 w dodatkowym dodatku).
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane związane z leczeniem zgłaszane u co najmniej 10% pacjentów leczonych niwolumabem lub docetakselem. Częstość występowania zdarzeń niepożądanych o dowolnym stopniu i dowolnej przyczynie była podobna w obu grupach, ale mniej działań niepożądanych 3 lub 4 zgłaszano w przypadku niwolumabu w porównaniu z docetakselem (tabela S7 w dodatkowym dodatku). Działania niepożądane związane z leczeniem miały małą częstość w przypadku niwolumabu i występowały rzadziej w przypadku niwolumabu niż w przypadku docetakselu (69% w porównaniu do 88% pacjentów miało zdarzenia o dowolnym stopniu złośliwości, a 10% w porównaniu z 54% miało zdarzenia z grupy 3 lub 4) (Tabela 3 i Tabela S8 w dodatkowym dodatku). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem jakiegokolwiek stopnia w grupie otrzymującej niwolumab były zmęczenie (u 16% pacjentów), nudności (w 12%), zmniejszony apetyt (w 10%) i astenia (w 10%). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem jakiegokolwiek stopnia w grupie otrzymującej docetaksel były neutropenia (u 31% pacjentów), zmęczenie (w 29%), nudności (w 26%) i łysienie (w 25%). Poważne działania niepożądane związane z leczeniem występowały rzadziej w grupie niwolumabu niż w grupie docetakselu (7% w porównaniu do 20% pacjentów miało zdarzenia o dowolnym stopniu zaawansowania, a 5% w porównaniu z 18% miało zdarzenia z grupy 3 lub 4) (tabela S9 w Dodatku Uzupełniającym).
Najczęściej zgłaszane (.2,5% pacjentów) związane z leczeniem wybrane działania niepożądane o dowolnym stopniu były wysypką (u 9% pacjentów w grupie otrzymującej niwolumab i 3% pacjentów w grupie docetakselu), świąd (w 8% i odpowiednio:%), rumień (odpowiednio 1% i 4%), biegunka (odpowiednio 8% i 23%), niedoczynność tarczycy (u 7% pacjentów w grupie niwolumabu i brak w grupie docetakselu), zwiększona alanina aminotransferaz (odpowiednio 3% i 1%), zwiększenie poziomu aminotransferazy asparaginianowej (odpowiednio o 3% i 1%), reakcje związane z infuzją (odpowiednio o 3% i 3%) oraz zapalenie płuc (w 3% i <1%, odpowiednio) (tabela S10 w dodatkowym dodatku) [podobne: sznaps olsztyn, zwapnienie aorty, tokovit e ]

Powiązane tematy z artykułem: sznaps olsztyn tokovit e zwapnienie aorty