Kontynuacja intensywnej kontroli poziomu glukozy w cukrzycy typu 2

Brytyjskie prospektywne badanie cukrzycy (UKPDS) zgłoszone przez Holmana i wsp. (Wydanie 9 października) pokazuje dotychczasowy efekt intensywnej kontroli glikemii (w grupie metforminy oraz w grupie otrzymującej sulfonylomocznik lub insulinę) na podstawie wyników klinicznych u pacjentów ze świeżo zdiagnozowaną cukrzycą typu 2. UKPDS wpłynął na międzynarodowe wytyczne leczenia2, prowadząc do zalecenia stosowania metforminy jako wstępnej terapii farmakologicznej u wszystkich pacjentów z cukrzycą typu 2. Oryginalne badanie UKPDS porównywało dane dotyczące wyników u pacjentów, którzy otrzymywali metforminę w porównaniu z terapią konwencjonalną (ograniczenie dietetyczne) lub intensywną terapią (sulfonylomocznikiem lub insulinoterapią). 3 Nie opisano jednak porównań pomiędzy grupą metforminy i grupą pochodną sulfonylomocznika lub insuliny. Ostatnie 10-letnie obserwacje kohorty ocalałych z UKPDS sugerują, że metformina, sulfonylomocznik i insulina są potencjalnie równoważnymi kandydatami do początkowej terapii zmniejszania stężenia glukozy. Aby ukierunkować takie wybory leczenia, mamy nadzieję, że UKPDS przedstawi oddzielne porównania między grupami w ramach grupy intensywnej terapii (tj. Metformina vs. sulfonylomocznik, metformina vs. insulina i insulina vs. sulfonylomocznik) w oryginalnym badaniu z 1997 r. I ostatnia obserwacja z 2007 r.
S.ren S. Lund, MD
Peter Rossing, MD, DMSc.
Allan A. Vaag, MD, Ph.D.
Steno Diabetes Center, 2820 Gentofte, Dania
dk
Drs. Sprawozdania Lund, Rossing i Vaag, które posiadają kapitał w Novo Nordisk i są pracownikami Steno Diabetes Center, niezależnej instytucji akademickiej należącej do Novo Nordisk i Novo Nordisk Foundation; Drs. Vaag i Rossing, otrzymujący wsparcie finansowe od Novo Nordisk; i Drs. Lund i Vaag, otrzymując opłaty za wykłady od Novo Nordisk.
Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
3 Referencje1. Holman RR, Paul SK, Bethel MA, Neil HAW, Matthews DR. Długoterminowa obserwacja po ścisłej kontroli ciśnienia krwi w cukrzycy typu 2. N Engl J Med 2008; 359: 1565-1576
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Nathan DM, Buse JB, Davidson MB, i in. Leczenie hiperglikemii w cukrzycy typu 2: algorytm konsensusu w celu rozpoczęcia i dostosowania terapii: oświadczenie consensus z American Diabetes Association i European Association for An Study of Diabetes. Diabetologia 2006; 49: 1711-1721
Crossref Web of Science Medline
3. Grupa badawcza Wielkiej Brytanii ds. Cukrzycy (UKPDS). Wpływ intensywnej kontroli poziomu glukozy we krwi na metforminę na powikłania u pacjentów z nadwagą z cukrzycą typu 2 (UKPDS 34). Lancet 1998; 352: 854-865 [Erratum, Lancet 1998; 352: 1558.]
Crossref Web of Science Medline
W pierwotnym badaniu UKPDS, kiedy przepisywano metforminę pacjentom, którzy już otrzymywali pochodne sulfonylomocznika, nastąpił znaczny wzrost ryzyka śmierci i zgonu z powodu jakiejkolwiek przyczyny. Wyniki te przypisano niewielkiej liczbie punktów końcowych i były one odmienne od pozytywnych wyników związanych z monoterapią metforminą, które miały oczywiście duży wpływ na kształtowanie nowoczesnej praktyki klinicznej.
Nowe dane z 10-letniej obserwacji po randomizacji pokazują pozytywne wyniki związane ogólnie z metforminą, ale jak dotąd nie dostarczono osobnych informacji dotyczących podgrupy pacjentów otrzymujących terapię skojarzoną. Biorąc pod uwagę dodatkową akumulację punktów końcowych, czy autorzy mogą zapewnić pewność co do tej klinicznie ważnej kwestii.
John R. Petrie, Ph.D.
University of Dundee, Dundee DD1 9SY, Wielka Brytania
UKPDS miał ważne ograniczenia metodologiczne.1 Interwencja polegała na wieloczynnikowej intensywnej kontroli glikemii w porównaniu ze standardową opieką, a wpływ na poziomy glukozy we krwi i powikłania był skromny i niepewny (liczba potrzebna do leczenia przez 10 lat dla połączonego pierwszorzędowego punktu końcowego była 20 [95% przedział ufności, 10 do 500]) .2 Dlatego wpływ na śmiertelność mógł mieć wpływ na czynniki inne niż kontrola poziomu glukozy we krwi. Informacje na temat towarzyszącego leczenia podczas badania są niezbędne do interpretacji danych dotyczących śmiertelności. Ta informacja ma również znaczenie w przypadku badania obejmującego biguanid, metforminę.
Wyniki w tej małej grupie pacjentów nigdy nie zostały powtórzone i nadal są sprzeczne z wynikami University University Diabetes Program, w którym stosowanie fenforminy wiązało się ze wzrostem śmiertelności.3 Dane uzupełniające w podgrupie porównującej kombinację sulfonylomoczników i metforminy z samymi pochodnymi sulfonylomocznika. To leczenie skojarzone wiązało się ze znacznym wzrostem śmiertelności [2], a ostatnia metaanaliza zapewnia wsparcie dla dalszych obaw4. Niepokojące jest to, że wsparcie na rzecz korzystania z najczęściej używanych doustnych środków obniżających poziom glukozy we krwi trwa nadal. opierać się na słabych i niejednoznacznych dowodach.
Ingrid Mühlhauser, MD
Uniwersytet w Hamburgu, 20146 Hamburg, Niemcy
-hamburg.de
4 Referencje1. McCormack J, Greenhalgh T. Widząc, co chcesz zobaczyć w randomizowanych kontrolowanych próbach: wersje i perwersje danych UKPDS. BMJ 2000; 320: 1720-1723
Crossref Web of Science Medline
2. Berger M, Muhlhauser I. Opieka diabetologiczna i wyniki ukierunkowane na pacjenta. JAMA 1999; 281: 1676-1678
Crossref Web of Science Medline
3. University Group Diabetes Program. Wpływ czynników hipoglikemizujących na powikłania naczyniowe u chorych na cukrzycę dorosłych, VIII. Diabetes 1982; 31: Suppl 5: 1-81
Crossref Web of Science
4. Rao AD, Kuhadiya N, Reynolds K, Fonseca VA. Czy połączenie sulfonylomocznika i metforminy wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych lub zgonów z jakiejkolwiek przyczyny. Metaanaliza badań obserwacyjnych. Diabetes Care 2008; 31: 1672-1678
Crossref Web of Science Medline
20-letnia obserwacja klasycznego UKPDS wykazała, że korzyści zgłoszone w 10-letniej obserwacji pierwotnego badania ciasnych, w porównaniu z mniej ścisłą kontrolą ciśnienia krwi, ogólnie zmniejszają się w ciągu najbliższych 10 lat. W przeciwieństwie do tego oryginalne 10-letnie tendencje obserwacyjne sprzyjające beta-blokerowi nad inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) miały tendencję do wzmocnienia w ciągu następnych 10 lat, przy czym zgony z dowolnej przyczyny rzeczywiście osiągają istotność statystyczną. To odkrycie jest ważne w kontekście aktualnych zaleceń przeciwko beta-blokerom z brytyjskiego Narodowego Komitetu ds. Zdrowia i Doskonałości Klinicznej, który faworyzuje inhibitory ACE jako leczenie pierwszego rzutu u osób młodych i w średnim wieku z nadciśnieniem.2 Jest to całkiem możliwe, że zdolność beta-blokerów do odwracania procesu miażdżycowego3 jest odpowiedzialna za wzmocnienie późnych korzy
[przypisy: badanie rf cena, niedokrwistość pokrwotoczna, fizjoterapia po mastektomii ]

Powiązane tematy z artykułem: badanie rf cena fizjoterapia po mastektomii niedokrwistość pokrwotoczna